Waymo wstrzymuje robotaxi na autostradach. Autonomiczna jazda znów zderza się z rzeczywistością

admin_panel_settings
Admin
2026-11-18 16:16:30

Jeszcze niedawno Waymo robiło kolejny duży krok w stronę pełnej autonomii.

Robotaxi zaczęły pojawiać się nie tylko na ulicach miast, ale również na autostradach.

Teraz firma robi krok wstecz.

Po decyzji kalifornijskiego DMV Waymo tymczasowo wstrzymało przejazdy robotaxi po autostradach w USA.

Powodem są problemy z zachowaniem autonomicznych samochodów w strefach robót drogowych.

To bardzo ciekawy moment dla całej branży.

Bo właśnie takie sytuacje pokazują, że największym problemem autonomicznej jazdy nie jest już zwykłe poruszanie się po pasie ruchu.

Problemem są sytuacje nietypowe.

Co dokładnie się stało?

Kalifornijski urząd DMV zabronił Waymo prowadzenia bezzałogowych przejazdów po autostradach na terenie stanu.

Decyzja została podjęta po incydentach, w których samochody Waymo wjeżdżały w aktywne strefy robót drogowych.

Według regulatora sytuacja stwarzała bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa.

Zakaz ma obowiązywać do czasu, aż Waymo udowodni, że problem został skutecznie rozwiązany.

Co ciekawe, Waymo nie ograniczyło się tylko do Kalifornii.

Firma tymczasowo ograniczyła przejazdy autostradowe również na innych rynkach w USA, żeby ponownie przeanalizować zachowanie systemu.

Robotaxi nadal jeżdżą po zwykłych ulicach.

Problem dotyczy przede wszystkim autostrad.

Dlaczego robotaxi ma problem właśnie tam?

Na pierwszy rzut oka autostrada powinna być łatwiejsza dla autonomicznego samochodu niż centrum miasta.

Nie ma pieszych.

Nie ma skrzyżowań.

Nie ma rowerzystów.

Ruch odbywa się w jednym kierunku.

Pasy są wyraźnie oznaczone.

Ale jest druga strona medalu.

Na autostradzie wszystko dzieje się znacznie szybciej.

Samochód poruszający się z prędkością 100 lub 120 km/h ma dużo mniej czasu na reakcję.

Jeżeli system źle zinterpretuje sytuację, konsekwencje mogą być poważniejsze niż przy 30 km/h w centrum miasta.

Do tego dochodzą właśnie roboty drogowe.

Strefa robót to koszmar dla autonomii

Dla człowieka tymczasowa organizacja ruchu jest często irytująca, ale stosunkowo łatwa do zrozumienia.

Widzimy pachołki.

Widzimy pracownika kierującego ruchem.

Widzimy znak ustawiony tymczasowo.

Rozumiemy, że linia namalowana na asfalcie może przestać obowiązywać.

Dla systemu autonomicznego to dużo trudniejsze.

Algorytm musi zdecydować, który element jest ważniejszy:

stałe oznakowanie drogi,

tymczasowe pachołki,

znaki przenośne,

pojazdy budowlane,

czy polecenia człowieka stojącego na jezdni.

Do tego dochodzi możliwość zmiany organizacji ruchu z godziny na godzinę.

Mapa może być nieaktualna.

Pas może kończyć się w miejscu, którego wcześniej tam nie było.

Kierowcy mogą łamać typowy schemat ruchu.

Właśnie takie sytuacje są jednym z najtrudniejszych testów dla autonomicznego samochodu.

To nie pierwszy taki problem Waymo

Firma już wcześniej ograniczała przejazdy autostradowe, żeby poprawić zachowanie systemu w rejonie robót drogowych.

To ważny szczegół.

Nie mamy więc do czynienia z całkowicie nowym problemem.

Waymo wiedziało, że strefy budowy są jednym z trudniejszych przypadków dla systemu.

Po wcześniejszych poprawkach firma ponownie uruchomiła przejazdy.

Teraz okazało się, że regulator nadal nie jest przekonany, że problem został rozwiązany wystarczająco dobrze.

Autonomiczny samochód nie może być „prawie dobry”

To jeden z największych problemów całej technologii.

Człowiek popełnia błędy.

Bardzo dużo błędów.

Dlatego autonomiczne auta nie muszą być idealne, aby statystycznie poprawić bezpieczeństwo.

Ale społeczne oczekiwania wobec maszyny są zupełnie inne.

Jeżeli człowiek źle zinterpretuje roboty drogowe, traktujemy to jako błąd kierowcy.

Jeżeli zrobi to autonomiczny samochód, pojawia się pytanie, czy cały system jest gotowy.

I właśnie dlatego każda nietypowa sytuacja jest analizowana znacznie dokładniej.

Problemem jest tzw. długi ogon

W rozwoju autonomicznej jazdy często mówi się o „long tail”, czyli długim ogonie rzadkich zdarzeń.

99 proc. sytuacji drogowych może być stosunkowo łatwych do nauczenia.

Samochód jedzie prosto.

Zatrzymuje się na światłach.

Zmienia pas.

Przepuszcza pieszego.

Ale później pojawia się sytuacja, której system widział bardzo mało razy.

Wypadek blokujący dwa pasy.

Policjant kierujący ruchem.

Nietypowo ustawione pachołki.

Przewrócony znak.

Laweta częściowo stojąca na drodze.

Samochód jadący pod prąd.

Albo właśnie roboty drogowe, które całkowicie zmieniają zwykłą organizację ruchu.

To właśnie te rzadkie przypadki decydują dziś o tym, jak szybko autonomia może się rozwijać.

Człowiek potrafi improwizować

To nadal jedna z największych przewag kierowcy.

Człowiek potrafi zrozumieć kontekst.

Jeżeli widzimy pracownika budowy, który pokazuje ręką, żeby przejechać przez linię ciągłą, wiemy, że jego polecenie jest ważniejsze niż oznakowanie poziome.

Jeżeli widzimy uszkodzony samochód stojący częściowo na pasie, potrafimy przewidzieć, że ktoś może nagle wyjść zza niego.

Nie potrzebujemy do tego milionów wcześniejszych przykładów.

Potrafimy improwizować.

System autonomiczny musi natomiast rozpoznać sytuację, sklasyfikować ją i zdecydować, jak się zachować.

To ogromnie skomplikowane zadanie.

Waymo nadal jest jednym z liderów

Wstrzymanie przejazdów autostradowych nie oznacza, że cały projekt autonomicznych taksówek poniósł porażkę.

Wręcz przeciwnie.

Waymo prowadzi obecnie jedną z największych komercyjnych flot autonomicznych samochodów na świecie.

Robotaxi działają już w kilkunastu amerykańskich miastach.

Codziennie realizują realne przejazdy z pasażerami.

To nie jest test laboratoryjny.

Ale właśnie dlatego problemy stają się coraz bardziej widoczne.

Im więcej kilometrów przejeżdża system, tym większa szansa, że trafi na nietypową sytuację.

Autonomia rozwija się inaczej, niż obiecywano kilka lat temu

Jeszcze kilka lat temu można było odnieść wrażenie, że pełna autonomiczna jazda jest tuż za rogiem.

Samochody miały samodzielnie wozić właścicieli.

Kierownice miały przestać być potrzebne.

Robotaxi miały szybko zastąpić klasyczne taksówki.

Rzeczywistość okazała się bardziej skomplikowana.

Technologia zrobiła ogromny postęp.

Ale ostatnie kilka procent możliwości okazało się znacznie trudniejsze niż pierwsze 90 czy 95 proc.

Samochód potrafi jechać przez całe miasto bez człowieka.

A później może mieć problem z jedną nietypową strefą remontu.

To właśnie dlatego geofencing ma tak duże znaczenie

Waymo nie uruchamia robotaxi wszędzie jednocześnie.

Każdy obszar działania jest dokładnie określony.

Firma wie, po jakich drogach samochody mogą jeździć.

W jakich warunkach pogodowych.

Z jakimi prędkościami.

To tak zwany Operational Design Domain.

Autonomia nie oznacza więc jeszcze:

„samochód potrafi jechać wszędzie”.

Znacznie częściej oznacza:

„samochód potrafi jechać sam w bardzo dokładnie określonych warunkach”.

Autostrady były kolejnym rozszerzeniem tego obszaru.

Teraz ten krok został częściowo cofnięty.

Czy kierowcy powinni się bać robotaxi?

Nie taki jest najważniejszy wniosek.

Znacznie ważniejsze jest to, że systemy autonomiczne powinny być rozwijane stopniowo.

Testowane.

Ograniczane, gdy pojawia się problem.

I ponownie dopuszczane dopiero wtedy, gdy producent potrafi wykazać, że poprawka rzeczywiście działa.

W tym sensie obecna decyzja może być traktowana również jako przykład działania systemu bezpieczeństwa.

Regulator zauważa problem.

Ogranicza zakres działania.

Producent poprawia system.

Dopiero później autonomia wraca na drogę.

Najtrudniejszym elementem autonomii nie jest samochód

Czujniki potrafią już widzieć bardzo dużo.

Kamery.

Radary.

Lidary.

Dokładne mapy.

Ogromna moc obliczeniowa.

Samochód potrafi rozpoznawać pieszych, inne auta, sygnalizację i znaki.

Ale droga nie jest środowiskiem całkowicie przewidywalnym.

Ludzie popełniają błędy.

Robotnicy ustawiają tymczasowe znaki.

Kierowcy łamią przepisy.

Pogoda zmienia widoczność.

Wypadek może w kilka sekund całkowicie zmienić organizację ruchu.

I właśnie dlatego największym wyzwaniem dla autonomicznych samochodów nie jest dziś nauczenie ich jazdy.

Największym wyzwaniem jest nauczenie ich radzenia sobie z chaosem.

Przypadek Waymo bardzo dobrze to pokazuje.

Robotaxi potrafi przejechać tysiące kilometrów bez kierowcy.

Ale jedna źle zinterpretowana strefa budowy może wystarczyć, żeby regulator kazał całej flocie zjechać z autostrady.

To nie oznacza końca autonomii.

Oznacza raczej, że droga do niej jest znacznie bardziej skomplikowana, niż kiedyś zakładano.

Dodaj komentarz